leren duik click groot

 

Korte biografiëen

Neen, je moet niet ongerust zijn... Dit moet je als duiker eigenlijk niet kennen. Ik heb ze hier enkel even opgesomd voor diegenen die ECHT nog meer willen weten.

Archimedes

Grieks geleerde uit de 3de eeuw voor Christus. Hij was in de eerste plaats een wiskundige. Hij ontwikkelde allerlei stereometrische berekeningsmethoden (driehoeksmeetkunde). Tevens legde hij de grondslag voor de hogere wiskunde, die negentien eeuwen later door Leibniz en Newton verder werd ontwikkeld.

Verder was hij bezig met mechanica en natuurkunde. Hij verbeterde de kennis over hefbomen en zwaartepunten. Als hydrostaticus ontwikkelde hij de naar hem genoemde wet. Hij zou deze wet op de volgende manier ontdekt hebben:

"

Koning Hieron II van Syracuse verdacht zijn goudsmid ervan dat hij een als goud bestelde krans zou vervalst hebben door er zilver in te verwerken. Hij ging bij Archimedes te rade om dit bedrog aan te tonen. Eerst wist Archimedes ook niet hoe hij dit moest oplossen. Om wat tot rust te komen nam hij een bad dat tot aan de rand gevuld was. Toen het bad overstroomde, vond hij plots de oplossing. Eerder had hij reeds de soortelijke gewichten bepaald van goud en zilver door ze onder te dompelen in water. Door onderdompeling van de krans kon hij nakijken of het soortelijk gewicht juist was of niet. Hij was zo blij dat hij met een jubelkreet (Eureka! wil zeggen 'ik heb het gevonden') uit zijn bad stapte en naakt de straat op rende.

Verder werkte Archimedes aan het vervaardigen van wapens om zijn geboortestad Syracuse te verdedigen tegen de romeinen tijdens de Tweede Punische Oorlog. Hij liet zware katapulten vervaardigen om zware stenen naar de belegeraars te schieten. Hij vond metalen grijpwerktuigen uit waarmee de schepen van de vijand bij het voorsteven uit het water konden worden gelicht tot over de stadsmuren. Hij zou met brandspiegels de romeinse schepen vanuit de stad in brand hebben gestoken.

Uiteindelijk zwichtte de stad voor de romeinen. Marcellus, de bevelhebber van de romeinen, beval dat Archimedes met respekt behandeld moest worden. Archimedes zat ondertussen weer tot over zijn oren in de theoretische problemen. Hij zat gebogen over een zandbak waarin hij meetkundige figuren had getekend. Toen de veroveraars de stad binnendrongen, moet hij verstrooid tegen één van de soldaten gezegd hebben (in het Grieks natuurlijk): "Zeg gast, je bederft mijn figuren!" Hij werd meteen door de soldaat gedood.

Boyle, Robert (1627 - 1691)

Engels natuurkundige. Stelde in 1660 de naar hem genoemde wet op die het verband tussen het volume en de spanning van gassen aangeeft. Was ook werkzaam als chemicus.

Mariotte, Edme (1620 - 1684)

Edme Mariotte was een franse dokter en priester. Mariotte is bekend voor zijn erkenning van Boyle's Law in 1676 voor de tegenstelde relatie van druk en volume in gassen. In 1660 heeft hij de blinde vlek van het oog ontdekt. Mariotte verbleef het grootste deel van zijn leven in Dijon. Hij was een van de eerste leden van de French Academy of Sciences opgericht in Parijs in 1666. Het eerste boekdeel van Histoires et memoires de l'Academie bevat heel veel verhandelingen van hem over een variëteit aan fysische onderwerpen, zoals de beweging van vloeistoffen, de oorsprong van kleur, de barometer, etc. Zijn vierdelige Essais de physique samen met Traite de la percussion des corps zijn de belangrijkste werken van Mariotte. Ze zijn gebundeld in Oeuvres de Mariotte . Zijn tweede belangrijkste werk is de verklaring van de wet nl. dat volume en druk omgekeerd evenredig zijn met elkaar in een gas, hoewel Mariotte's naam meer wordt vermeld, eigenlijk is uigevonden door Robert Boyle in 1660.

Dalton, John (1766 - 1844)

Engels geleerde (natuurkunde, scheikunde, fysiologie en meteorologie) Hij was vooral bekend als chemicus omdat hij de atoomtheorie kon hardmaken. Hij formuleerde de regel der "veelvuldige verhoudingen". Om tot deze regel te komen verrichtte hij nauwkeurige atoomgewichtsbepalingen. Hij was ook de grondlegger voor het in de chemie veel gebruikte symbolenschrift. Nochtans heeft de naar hem genoemde wet meer te maken met natuurkunde.

Gay-Lussac, Louis Joseph (1778 - 1850)

Neen het gaat hier niet om twee geleerden zoals bij de wet van Boyle-Mariotte, maar om één Frans natuur- en scheikundige. Hij was lange tijd hoogleraar aan de Sorbonne (natuurkunde) en de Polytechnische School (scheikunde). Hij deed vooral belangrijke proeven met gassen (o.a. over hun uitzetting). In 1805 ontdekte hij samen met A. von Humbolt dat twee delen waterstof en een deel zuurstof samen water vormen. Later vond hij dat er soortgelijke verhoudingen bestaan bij de vereniging van alle gassen.

Henry, William (1775 - 1836)

William Henry was een Engelse chemicus. Henry was de zoon van Thomas Henry (1734-1816), een apotheker en schrijver over de chemie, en hij was geboren in Manchester. Hij studeerde geneeskunde in Edinburgh in 1795, en behaalde zijn doctoraat in 1807. Een slechte gezondheid ondermijnde zijn dokterspraktijk en hij begon zich toe te leggen op chemisch onderzoek. Eén van zijn bekendste werken beschrijft het experiment van de hoeveelheid gas geabsorbeerd door water met een verschillende temperatuur en verschillende druk. Dit resultaat leidde tot de wet van Henry. Andere werken die Henry realiseerde hadden allemaal verband met gassen en velen waren gebundeld in de Elements of Experimental Chemistry (1799), een belangrijk populair werk in die tijd.

Torricelli, Evangelista (1608 - 1647)

Italiaans wis- en natuurkundige die Galilei opvolgde als hofmathemaat in Toscane. Hij was vooral bekend door zijn barometerproef (1643).

Pascal, Blaise (1623 - 1662)

Franse geleerde (wiskunde, natuurkunde, wijsgeer, apologeet en religieus denker). Hij had reeds als kind een aanleg voor wiskunde. In 1642 vond hij een rekenmachine uit. Hij werkte vooral aan de combinatie-, waarschijnlijkheids- en integraalrekening. Hij werd vooral bekend vanwege zijn luchtdrukproeven. Rond 1646 bekeerde hij zich tot het Jansenisme. Hij was van mening dat de Jezuïeten niet streng genoeg waren qua zedelijkheidsleer. Dit zette hij allemaal op papier in zijn Lettres provinciales. In zijn Pensées schreef hij zijn mening over de nietigheid (misère) en de grootheid (grandeur) van de mens. In dit werk schrijft hij: "Het hart heeft zijn redenen die de rede niet kent". Hiermee wilde hij zeggen dat er in de mens een soort geestelijk instinct bestaat die hem kan overtuigen van het hogere. Gelukkig bleef Pascal meer met wiskunde bezig dan met wijsbegeerte.

Newton, Isaac (1642 - 1727)

Brits natuurkundige. Hij verichtte baanbrekend werk voor de natuurwetenschap. Dankzij zijn bevindingen kon deze wetenschap pas echt verder ontwikkelen in de 18de en 19de eeuw. Hij was nog geen 25 jaar oud toen hij reeds drie van zijn belangrijkste bijdragen leverde.

  • Zijn theorie over de algemene aantrekkingskracht, waarmee hij zowel de zwaartekracht (op aarde) als de aantrekkingskracht tussen hemellichamen verklaarde.
  • Zijn leer over de breking van het licht.
  • Zijn leer over de samenstelling van wit licht uit licht van verschillende kleuren.

Hij was hoogleraar te Cambridge.

Snellius, Willebrord (1591 - 1626)

Zijn werkelijke naam was Snell van Royen. Hij was een Nederlands wis- en natuurkundige. Als hoogleraar te Leiden verrichtte hij baanbrekend werk op het gebied van de straalbrekingsleer. De naar hem genoemde wetten gaan over de richting en de mate waarin een lichtstraal gebroken wordt bij de overgang naar een andere materie (b.v. van lucht naar water). Hij ontwierp ook een techniek waarmee een booglengte op de aarde en dus de omtrek van de aarde kon berekend worden. Hij schreef een boek over navigatie.

Celsius, Anders (1701 - 1744)

Zweeds astronoom en natuurkundige. Hij ontwikkelde in 1742 de bekende honderddelige schaal voor de thermometer. Hij plaatste bij het kookpunt van water een 0 en bij het smeltpunt van ijs een 100. Hij verdeelde de tussenliggende afstand in honderd graden. Gelukkig verwisselde één van zijn leerlingen de 0 en de 100 naar de schaal die wij vandaag kennen.

Kelvin of Largs, Lord (1824 - 1907)

Eigenlijk heette hij Sir William Thomson. Hij was een Engels natuur- en wiskundige, die hoogleraar was te Glasgow. Hij deed heel wat werk op het gebied van thermodynamica (samen met Joule) en elektriciteitsleer. Hij gaf de juiste definitie van de absolute temperatuurschaal die naar hem werd genoemd.

Raleigh, John William Strutt, 3rd baron (1842 - 1919)

Brits wiskundige en natuurkundige. Was nobelprijswinnaar. Rayleigh was vooral bekend voor zijn onderzoek op het gebied van golven. Hij was student te Cambridge en werd later professor voor experimentele natuurkunde en direkteur in het Cavendish Laboratory te Cambridge van 1879 tot 1884. Hij was professor in het Royal Institution te Londen van 1887 tot 1905. In 1908 werd hij "chancellor of Cambridge".

Ga naar boven
Stuur een bericht naar de CVD Webmaster